من و کارم |

علی … علی … . از خواب می پرم . جزوه هام رو سینمه . یادم افتاد باز من دراز کشیده خواستم درس بخونم خوابم برد . باد کولر مطبوعه . علی ی ی . برادرمه !

- ساعت مگه چنده ؟

- یازدست پاشو دوستت دمه دره .

- دوست من ؟ دمه در ؟ این موقع شب ؟ عجیبه …

  یه ساعت از ساعت ده گذشته ولی هنوز تک و توک از دور دوورا صدای الله اکبرهای شبانه شنیده میشه … یه هفته از انتخابات کذایی گذشته … هوا تابستونی شده

- دوستم ؟ کیه ؟ 

- نمی دونم ! میگه دوربینتو اورده ! میگه بری  دمه در بگیریش …

- چه عجیب ! عالم و آدم می دونن من شبا زود می خوابم ! تازشم اگر زود نخوابم ، این پسره همیشه قبل از اومدنش یه زنگی می زد و میومد . یازده شب دوربین می خوام چه کنم من ؟

دوربینمو گرفته بود از پسرش فیلم بگیره … چهار ماهش شده تازه … یهو ترس ورم داشت  … شک کردم ! یاد وقتی افتادم که پاسپورتشو گرفته بودن و از ترس شنود تلفنش ، بی خبر دمه در خونمون پیداش شد .باز یه چیزی شده . منگ خوابم . رو لباس خونم یه چیزی می کشم رو تنم

- ببین من شک دارم ! از بالا منو بپا …

- یعنی چی ؟

- نمی دونم ولی از رو بالکن مواظبم باش

از پله ها میرم پایین . قلبم تند می زنه . درست مثل  شیش ماه پیش  که رفتم سره بازجویی. نمی دونستم که دارم میرم بازجویی ، موقعیت درست مثل الان گیج کننده بود … هر قدمی که بر می داشتم ، درجه حرارت تنم کمتر میشد و صدای قلبم بلند تر …

 پله ها رو دو تا یکی رد می کنم و میرسم به حیاط … قلبم تند تر می زنه . بر می گردم سرم رو بالا می کنم … خوبه داره می پادم . تجربه میگه در رو بی هوا باز نکنم … از لای توری فلزی در می بینمش . وایستاده اون ور خیابون … اعصابش داغونه ! حالش طبیعی نیست ! تابلوه یه چیزی شده . آخه چی ؟…  یکی باز فریاد می کشه الله اکبر ! زهلم می ریزه ! یه لحظه خفه شو بابا ! داد نزن ببینم اینجا چه خبره …

لای در رو باز می کنم … اونور خیابون وایستاده !  چرا رفته اونور واستاده ؟  اینا تو کسری از ثانیه از ذهنم میگذره . الان دیگه نصفه درو باز کردم … هنوز تو چارچوب درم . اسمش رو صدا می زنم و همزمان سرم رو می چرخونم به سمت چپ … یخ می زنم . تنم مور مور میشه … زمان از دستم در میره ، می پرم تو خونه ! چقد شیکمش گندست … در رو هل میدن ! من از اینور و اونا از اونور ! چند ثانیه گذشته . تو هیچ زمانی خدا رو به این بلندی صدا نکردممممم : خدااااااا .

دستش رو گذاشته لای در که درو نبندم … دیوث … فقط یک چیز به ذهنم میرسه : اگر به انگشت گاو مشت بزنی ، دستش رو بلند می کنه و واکنش عصبی نشون میده ! این چقدر رو آدم اثر می کنه ؟ آدم از نوع لباس شخصی ! مشت می کوبم روی انگشتاش ! دستش رو می کشه و در بسته میشه … من اینور درم ! اونا اون ور در … در سبز رنگ خونه رو دارن از جا می کنن این پسره کوش ؟ چشمم میوفته به یه ون که یکم اونورتر پارکه … خدایا در و بستم ولی اینا الان از دیوار میان تووو . چهارطبقه رو ده تا یکی تو چند ثانیه میام بالا … حالا مامان بابا بیدارن ! هنوز نمیدونم جریان چیه ! دوربین ؟؟ این پسره ی احمق چه کاری درست کرده ؟ تلفن داره زنگ می زنه ! تو این هیری ویری !! ا

- الان از روی دیوار میان توو

برادرم جیغ می زنه ! اهه زنگ تلفن ! اااا خانومشه ! می خواد بگه گرفتنش دارن میان سراغ من ؟! گوشی رو ور میدارم ! با گریه میوفته رووم . میگه:

- توروخدا بگو چی شده ! 

- تو به من بگو چی شده ؟ الان با مامور اومده دمه دره خونمون .

گریه اش شدید تر میشه :

- یعنی گرفتنش ؟

- زکی من فکر کردم توو خونه گرفتنش بعد اومدن اینجا

- نه بابا این که اصلا خونه نیومده

- پس جریان چیه ؟ الان زنگ خونه ی ما رو زد و گفت بیا دوربینت رو بگیر ! رفتم پایین دیدم مامورا مجبورش کردن با این حقه منو بکشونه دپایین

تلفن قطع میشه ! هنوز نمی فهمم جریان چیه … برمیگردم تو مخمصه … مامانم تسبیح دستشه .

- مامان الان میریزن تو خونه

بر خلاف همیشه از همیشه ارومتره :

- مامان تو که کاری نکردی ؟ کردی ؟ سیاسی میاسی هم که نیستی ؟ هستی ؟

خاک عالم بر سرم ! جواب میدم :

- نه !

علی نمی زاره بیان توو … بچه میشم ! میرم تو بغلش … نمی تونن منو از بغلش بکشن بیرون نه ؟ زززززززززززززززززززززز ! زنگ خونست ! در حیاط ! برادرم گوشی رو بر میداره : بهش بگین بیاد پایین … به نفعشه …  هیچی نمیگه ، گوشی رو می زاره … دیگه الان میریزن توو . شماته ی ساعت تکون می خوره !  عقربه ها نیم ساعت از یازده عبور کردن . همه تو تاریکی صورت هم رو نگاه می کنیم … گرفتنم نه ؟

تمام تنم عرق کرده ! چشمم به سقف سفید خونست … گریه کردم ! بازم تو خواب گریه کردم … بازم اون شب وحشتناک رو تو خواب دیدم … بازم … این کابوس تا کی با منه ؟ تا کی قراره هر شب تو خواب اون دو تا شیکم گنده رو ببینم ؟؟ شیش هزار کیلومتر دورتر از اون حیاط و کوچه ، هنوز اون دو تا لباس سفید شلوار پارچه ایه شیکم گنده پشت در ذهنمن … تا کی ؟ یکی میشه بگه ؟ یعنی من بعد از این ماجرای وحشتناک یه بار دیگه جرات خوابیدن رو بالش خونه ی خودمون رو تو تهران خواهم داشت ؟ فعلا که ذهن من شبهای تهرون رو کابوس کرده …